Czy len() i size() to to samo?<\/a><\/li><\/ol><\/li><\/ol><\/nav><\/div>\n\n\n\nLen \u2013 zwraca liczb\u0119 element\u00f3w w obiekcie i stanowi podstaw\u0119 pracy z listami, napisami oraz s\u0142ownikami<\/h2>\n\n\n\n Funkcja len()<\/code> w Pythonie jest funkcj\u0105 wbudowan\u0105, czyli nie wymaga importowania \u017cadnego modu\u0142u. Jej zadanie jest bardzo konkretne: zwr\u00f3ci\u0107 liczb\u0119 element\u00f3w znajduj\u0105cych si\u0119 w obiekcie iterowalnym lub obiekcie posiadaj\u0105cym d\u0142ugo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\nNajcz\u0119\u015bciej dotyczy to:<\/p>\n\n\n\n
\nlist<\/li>\n\n\n\n krotek<\/li>\n\n\n\n napis\u00f3w (str<\/code>)<\/li>\n\n\n\ns\u0142ownik\u00f3w (dict<\/code>)<\/li>\n\n\n\nzbior\u00f3w (set<\/code>)<\/li>\n\n\n\nzakres\u00f3w (range<\/code>)<\/li>\n\n\n\nobiekt\u00f3w w\u0142asnych z metod\u0105 __len__()<\/code><\/li>\n<\/ul>\n\n\n\nWarto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na s\u0142owo \u201eelement\u201d. Dla listy elementem b\u0119dzie pojedyncza warto\u015b\u0107, dla napisu pojedynczy znak, a dla s\u0142ownika pojedynczy klucz.<\/p>\n\n\n\n
To cz\u0119sty b\u0142\u0105d pocz\u0105tkuj\u0105cych: zak\u0142adanie, \u017ce dla s\u0142ownika liczone s\u0105 pary klucz-warto\u015b\u0107 jako dwa osobne elementy. Python liczy klucze.<\/p>\n\n\n\n
Podstawowa sk\u0142adnia<\/h3>\n\n\n\nElement<\/th> Przyk\u0142ad<\/th><\/tr><\/thead> Sk\u0142adnia<\/td> len(obiekt)<\/code><\/td><\/tr>Zwracany typ<\/td> int<\/code><\/td><\/tr>Mo\u017cliwy wyj\u0105tek<\/td> TypeError<\/code>, je\u015bli obiekt nie ma d\u0142ugo\u015bci<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nNajprostsze przyk\u0142ady<\/h3>\n\n\n\nTyp danych<\/th> Kod<\/th><\/tr><\/thead> Lista<\/td> dane = [10, 20, 30, 40]<\/code>print(len(dane))<\/code><\/td><\/tr>Napis<\/td> tekst = \"Python\"<\/code>print(len(tekst))<\/code><\/td><\/tr>S\u0142ownik<\/td> uzytkownik = {\"imie\": \"Anna\", \"wiek\": 28}<\/code>print(len(uzytkownik))<\/code><\/td><\/tr>Zbi\u00f3r<\/td> wartosci = {1, 2, 3, 4, 5}<\/code>print(len(wartosci))<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nWyniki b\u0119d\u0105 odpowiednio:<\/p>\n\n\n\n
\n4<\/li>\n\n\n\n 6<\/li>\n\n\n\n 2<\/li>\n\n\n\n 5<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\nDla napisu \"Python\"<\/code> d\u0142ugo\u015b\u0107 wynosi 6, poniewa\u017c liczone s\u0105 znaki: P<\/code>, y<\/code>, t<\/code>, h<\/code>, o<\/code>, n<\/code>.<\/p>\n\n\n\nDla s\u0142ownika wynik to 2, bo istniej\u0105 dwa klucze: imi<\/code>\u0119 oraz wiek<\/code>.<\/p>\n\n\n\nR\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy liczb\u0105 element\u00f3w a rozmiarem logicznym danych przy u\u017cyciu Len \u2013 zwraca liczb\u0119 element\u00f3w w obiekcie<\/h2>\n\n\n\n Sama d\u0142ugo\u015b\u0107 nie zawsze oznacza realny \u201erozmiar\u201d danych w sensie pami\u0119ciowym. len()<\/code> nie m\u00f3wi, ile bajt\u00f3w zajmuje obiekt, tylko ile logicznych element\u00f3w zawiera.<\/p>\n\n\n\nTo rozr\u00f3\u017cnienie jest wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n
Lista zawieraj\u0105ca 1000 bardzo du\u017cych napis\u00f3w i lista 1000 liczb ca\u0142kowitych mog\u0105 mie\u0107 ten sam wynik len()<\/code>, ale zupe\u0142nie inne zu\u017cycie pami\u0119ci RAM.<\/p>\n\n\n\nPrzyk\u0142ad logicznej d\u0142ugo\u015bci<\/h3>\n\n\n\nKod<\/th> Wynik<\/th><\/tr><\/thead> a = [\"x\"] * 1000<\/code>print(len(a))<\/code><\/td>1000<\/code><\/td><\/tr>b = [\"bardzo_dlugi_napis\" * 100] * 1000<\/code>print(len(b))<\/code><\/td>1000<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nObie kolekcje maj\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 1000, ale koszt pami\u0119ciowy jest inny.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego len()<\/code> s\u0142u\u017cy do logiki programu, nie do analizy pami\u0119ci.<\/p>\n\n\n\nD\u0142ugo\u015b\u0107 a p\u0119tle<\/h3>\n\n\n\n Bardzo cz\u0119sto d\u0142ugo\u015b\u0107 s\u0142u\u017cy do kontrolowania p\u0119tli.<\/p>\n\n\n\nJ\u0119zyk<\/th> Kod<\/th><\/tr><\/thead> Python<\/td> liczby = [5, 8, 2, 9]<\/code>for i in range(len(liczby)):<\/code>print(i, liczby[i])<\/code><\/td><\/tr>C<\/td> int tablica[4] = {5, 8, 2, 9};<\/code>int rozmiar = 4;<\/code>for(int i = 0; i < rozmiar; i++)<\/code>printf(\"%d\\n\", tablica[i]);<\/code><\/td><\/tr>C++<\/td> vector<int> v = {5, 8, 2, 9};<\/code>for(int i = 0; i < v.size(); i++)<\/code>cout << v[i] << endl;<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nW Pythonie cz\u0119sto lepsze jest bezpo\u015brednie iterowanie po elementach, ale range(len())<\/code> nadal jest potrzebne wtedy, gdy wymagany jest indeks.<\/p>\n\n\n\nLen \u2013 zwraca liczb\u0119 element\u00f3w w obiekcie tak\u017ce w klasach w\u0142asnych dzi\u0119ki metodzie specjalnej __len__<\/code><\/h2>\n\n\n\nPython pozwala definiowa\u0107 w\u0142asne obiekty tak, aby wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y z len()<\/code>.<\/p>\n\n\n\nWarunek jest jeden: klasa musi implementowa\u0107 metod\u0119 specjaln\u0105 __len__()<\/code>.<\/p>\n\n\n\nTo szczeg\u00f3lnie przydatne przy pisaniu struktur danych, kontener\u00f3w lub w\u0142asnych modeli biznesowych.<\/p>\n\n\n\n
Przyk\u0142ad w\u0142asnej klasy<\/h3>\n\n\n\nJ\u0119zyk<\/th> Kod<\/th><\/tr><\/thead> Python<\/td> class Magazyn:<\/code>def __init__(self, produkty):<\/code>self.produkty = produkty<\/code>def __len__(self):<\/code>return len(self.produkty)<\/code>m = Magazyn([\"monitor\", \"klawiatura\", \"mysz\"])<\/code>print(len(m))<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nWynik:<\/p>\n\n\n\n
3<\/code><\/p>\n\n\n\nDzi\u0119ki temu w\u0142asny obiekt zachowuje si\u0119 jak standardowa kolekcja.<\/p>\n\n\n\n
To wa\u017cne w wi\u0119kszych projektach, bo poprawia czytelno\u015b\u0107 kodu. Zamiast pisa\u0107:<\/p>\n\n\n\n
m.liczba_produktow()<\/code><\/p>\n\n\n\nmo\u017cna u\u017cy\u0107:<\/p>\n\n\n\n
len(m)<\/code><\/p>\n\n\n\ni od razu wiadomo, o co chodzi.<\/p>\n\n\n\n
Wymagania dla __len__()<\/code><\/h3>\n\n\n\nMetoda powinna:<\/p>\n\n\n\n
\nzwraca\u0107 liczb\u0119 ca\u0142kowit\u0105<\/li>\n\n\n\n zwraca\u0107 warto\u015b\u0107 wi\u0119ksz\u0105 lub r\u00f3wn\u0105 0<\/li>\n\n\n\n nie wykonywa\u0107 ci\u0119\u017ckich oblicze\u0144<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\nJe\u015bli __len__()<\/code> b\u0119dzie wolne, ca\u0142y kod zacznie dzia\u0142a\u0107 gorzej, bo len()<\/code> wywo\u0142ywane jest bardzo cz\u0119sto.<\/p>\n\n\n\nZachowanie funkcji dla pustych struktur danych i typowe b\u0142\u0119dy pocz\u0105tkuj\u0105cych<\/h2>\n\n\n\n Puste struktury s\u0105 bardzo cz\u0119ste: pusty formularz, brak wynik\u00f3w z bazy, pusty plik CSV, brak odpowiedzi z API.<\/p>\n\n\n\n
len()<\/code> pozwala szybko to sprawdzi\u0107.<\/p>\n\n\n\nPrzyk\u0142ady pustych obiekt\u00f3w<\/h3>\n\n\n\nKod<\/th> Wynik<\/th><\/tr><\/thead> print(len([]))<\/code><\/td>0<\/code><\/td><\/tr>print(len(\"\"))<\/code><\/td>0<\/code><\/td><\/tr>print(len({}))<\/code><\/td>0<\/code><\/td><\/tr>print(len(set()))<\/code><\/td>0<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nDzi\u0119ki temu mo\u017cna bezpiecznie kontrolowa\u0107 przep\u0142yw programu.<\/p>\n\n\n\nKod<\/th> Zastosowanie<\/th><\/tr><\/thead> if len(lista) == 0:<\/code>print(\"Brak danych\")<\/code><\/td>jawne sprawdzenie pustej listy<\/td><\/tr> if not lista:<\/code>print(\"Brak danych\")<\/code><\/td>bardziej idiomatyczne w Pythonie<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nObie wersje dzia\u0142aj\u0105 poprawnie, ale druga jest cz\u0119\u015bciej spotykana w praktyce.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119sty b\u0142\u0105d: u\u017cycie len()<\/code> na liczbie<\/h3>\n\n\n\nKod<\/th> Efekt<\/th><\/tr><\/thead> x = 100<\/code>print(len(x))<\/code><\/td>TypeError<\/code><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nLiczba ca\u0142kowita nie ma d\u0142ugo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
To samo dotyczy typu float<\/code>, bool<\/code> i wielu innych obiekt\u00f3w nieb\u0119d\u0105cych kontenerami.<\/p>\n\n\n\nCz\u0119sty b\u0142\u0105d: